Το πρώτο βιβλίο της σειράς μπεστ σέλερ Off-Campus όπου πρωταγωνιστούν παίκτες μιας ομάδας χόκεϊ και τα κορίτσια που θα τους κάνουν να παραμιλούν.
Κι αν η συμφωνία με το πιο ακατάλληλο άτομο...
Η Χάνα Γουέλς βρήκε επιτέλους το αγόρι που την ενθουσιάζει. Αλλά ενώ σε όλους τους υπόλοιπους τομείς της ζωής της έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση, στον έρωτα είναι πολύ διστακτική λόγω τραυμάτων του παρελθόντος. Αν όμως θέλει να τραβήξει την προσοχή του αγοριού που την ενδιαφέρει, θα πρέπει να ξεβολευτεί για να βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος… Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι θα κάνει ιδιαίτερα μαθήματα στον ενοχλητικό, ανώριμο, αλαζονικό αρχηγό της ομάδας χόκεϊ με αντάλλαγμα ένα ψεύτικο ραντεβού.
Αποδειχθεί η καλύτερη που είχες κάνει ποτέ...
Ο Γκάρετ Γκράχαμ το μόνο που θέλει είναι να παίξει επαγγελματικά χόκεϊ μετά την αποφοίτησή του από το κολέγιο, όμως στα μαθήματα τα πάει χάλια και όλη του η προσπάθεια κινδυνεύει να πάει στράφι. Όταν, λοιπόν, η γλωσσού Χάνα τού ζητά να τη βοηθήσει για να κάνει έναν τύπο να ζηλέψει με αντάλλαγμα να του κάνει ιδιαίτερα για να παραμείνει στην ομάδα, δέχεται με τη μία.
Ένα αναπάντεχο φιλί μεταξύ τους όμως θα οδηγήσει στο φανταστικότερο σεξ της ζωής τους και πλέον ο Γκάρετ δε θέλει πια να υποκρίνεται. Πρέπει να πείσει τη Χάνα ότι το αγόρι που πάντα ήθελε είναι αυτός.
Διάβασε ένα απόσπασμα
Δε γνωρίζει καν ότι υπάρχω. Για εκατομμυριοστή φορά μέσα στα τελευταία σαράντα πέντε λεπτά ρίχνω μια ματιά προς την κατεύθυνση του Τζάστιν Κολ και είναι τόσο όμορφος, που μου κόβεται η ανάσα. Ίσως βέβαια και να ταίριαζε κάποιος άλλος χαρακτηρισμός καλύτερα, αφού άπαντες οι φίλοι μου επιμένουν ότι δεν αρέσει στους άντρες να τους αποκαλούν όμορφους. Αλλά, διάολε, ειλικρινά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψω τα τραχιά χαρακτηριστικά και τα εκφραστικά καστανά του μάτια. Φοράει καπέλο του μπέιζμπολ σήμερα, αλλά ξέρω τι κρύβεται κάτω από αυτό: πυκνά σκούρα μαλλιά, από αυτά που φαίνονται μεταξένια στο άγγιγμα και σε κάνουν να θέλεις να περάσεις τα δάχτυλά σου ανάμεσά τους. Στα πέντε χρόνια που έχουν περάσει από τον βιασμό μου, η καρδιά μου χτύπησε μονάχα για δύο άντρες. Ο πρώτος με παράτησε. Κι αυτός εδώ πολύ απλά δε με «βλέπει». Στο αναλόγιο της αίθουσας διαλέξεων, η καθηγήτρια Τόλμπερτ εκφωνεί αυτό που πλέον αποκαλώ «διάλεξη της απογοήτευσης». Είναι η τρίτη σε έξι εβδομάδες.
